DEGENERATIEVE MYELOPATHIE

Als pupkoper van een Oudduitse herdershond moet u zich ervan bewust zijn dat Degeneratieve Myelopathie (DM) kan voorkomen in de Oudduitse herder populatie.

DM (Degeneratieve Myelopathie) vererft autosomaal recessief met incomplete penetrantie. Dit zegt iets heel specifieks over hoe de ziekte wordt overgeërfd én of een hond er daadwerkelijk ziek van wordt.

Kort uitgelegd

  • Autosomaal: het gen ligt niet op een geslachtschromosoom. Reuen en teven hebben dus evenveel kans om het te erven.

  • Recessief: een hond moet twee kopieën van de mutatie erven (één van vader en één van moeder) om een verhoogd risico op DM te hebben.

  • Incomplete penetrantie: niet elke hond met twee mutaties wordt ook daadwerkelijk ziek.

Wat betekent dit voor DM?

Bij de bekende SOD1-mutatie (de meest geteste vorm van DM) zijn er drie mogelijke uitslagen:

Genotype

Betekenis

N/N

 Vrij. De hond heeft de mutatie niet en geeft deze ook niet door.

N/DM

 Drager. De hond wordt normaal gesproken niet ziek door deze mutatie, maar kan de mutatie wel doorgeven aan nakomelingen.

DM/DM

 Hond heeft twee mutaties. Hij heeft een verhoogd risico op DM, maar krijgt de ziekte niet altijd.

Waarom “incomplete penetrantie” belangrijk is

Een DM/DM-hond heeft dus niet automatisch DM.

  • Sommige DM/DM-honden ontwikkelen op latere leeftijd (vaak vanaf 8–10 jaar) symptomen.

  • Andere DM/DM-honden blijven hun hele leven symptoomvrij.

  • Er spelen waarschijnlijk nog andere genetische factoren en omgevingsfactoren mee die bepalen of de ziekte zich uit.

Artikelen over DM:

Artikel van de Universiteit Gent klik hier

Artikel Dogzine: DM testen hoe zit dat nou echt

Artikel Duitseherder DB: klik hier

Tekst overgenomen van de website vereniging Duitse herders (VDH):
Veel aandacht is er in de media voor degeneratieve myelopathie (DM): er is een aanleg-gen gevonden die verantwoordelijk zou kunnen zijn voor verlammingsverschijnselen door aantasting van ruggemergszenuwen.
Ten onrechte worden honden die het gen dragen in dubbele vorm, betiteld als zieke honden. Echte klinische lijders zijn honden die de verschijnselen gaan vertonen en waarvan na overlijden ook officieel vastgesteld kan worden dat DM als oorzaak genoemd kan worden van de problemen. Gelukkig zijn die honden zeer zeldzaam omdat het niet alleen een typische ouderdomsziekte is, maar ook andere afwijkingen kunnen leiden tot dezelfde verschijnselen. Er zijn gevallen bekend van honden die vrij zijn van de DM aanleg-genen maar toch als zodanig gediagnosticeerd worden na het post-mortem laboratoriumonderzoek.
Om te voorkomen dat teveel fokdieren uitgesloten gaan worden en er teveel verwantschapstoename binnen het ras gaat optreden, is screening op DM-aanleggenen niet verplicht maar aanbevolen. Bij een grootscheeps onderzoek in Duitsland is inmiddels vastgesteld wat de werkelijke incidentie is. Ook daar zijn geen verplichte fokeisen gesteld om verdere beperking van de genenpool te voorkomen met alle nadelige gevolgen van dien.