25 oktober 2006
Goede morgen
Oirschot,
We hebben weer een
geweldig verhaal te vertellen over Bono!
Afgelopen zaterdag was
er hier een toekomstige bewoonster op visite. Zij is 51 en
moeilijk ter been. Als zij op visite is, is één van de vaste
"taken" Bono een koekje geven. Bono gaat dan zitten en
is altijd reuze voorzichtig als hij het koekje pakt.
Afgelopen
zaterdagavond hadden wij gegeten en zaten nog wat te kletsen. We
hadden alleen licht aan bij de eettafel. De rest van de kamer was
dus nog donker Zij stond op om in het zitje te gaan zitten, zo
dachten wij. Opeens hoorden wij een klap. Gevallen! Bij de deur
naar de hal, op weg naar de wc, was ze over Bono gestruikeld.
Ze had Bono in het donker niet gezien en zat met haar knie-en
bovenop Bono. Natuurlijk hebben wij eerst haar op de been geholpen
en gekeken of ze wat mankeerde. Gelukkig alleen een bloedneus.
Bono bleef echt letterlijk dood(stil) liggen totdat ze op de been
geholpen was. Daarna Bono gauw bekeken of hij niets
mankeerde. Dat bleek zo te zijn.Hij heeft geen kik gegeven, niet
geblaft niet gegromd of uit schrik gebeten! Toen haar
bloedneus enigzins gestelpt was en ze op een stoel zat en huilde,
kwam Bono haar troosten.
Het is toch geweldig
dat een hond zo aanvoelt dat mensen anders zijn, geen kwaad in de
zin hebben. Mocht hij nog niet geslaagd zijn als
therapie-/huishond dan nu toch wel!
Overigens heeft hij
ook nog erg veel geduld. Een ander bezoekster reageerde nogal
panisch op hem als hij in de buurt kwam van haar. Bono liep elk
bezoek één keer langs haar en drong verder niet aan. Net zo
lang tot ze hem zelfs ging aaien en uit zichzelf ging begroeten
i.p.v dat Bono haar begroette.
Kortom, het is een
superhond, gewoon als kind maar ook voor de mensen hier!
|
|
|
|
12
november 2006
Eindelijk....is
het zover. Het stond al héél lang in de agenda en vandaag
ging
het dan eindelijk gebeuren. Vandaag hebben wij Bono's
werkterrein bezocht.
Na een lange reis (tenminste dat vonden de kinderen)
arriveerde wij in Bunde.
Een mooie lange oprit voordat we bij het prachtige Thomashuis
waren.
Na een hartelijk welkom; en kennis te hebben gemaakt met een
van de bewoners
hebben we genoten van de prachtige verhalen over Bono; en hoe
goed hij als
therapie-hond is. Ondertussen is Bono terug gekomen van een
lekkere boswandeling
samen met de dochter en vriend van Max en Marij. Tevreden en
voldaan begroet Bono
ons en zijn gezinsleden. Na een grote rondleiding door het
huis en het gezellig samenzijn
zijn wij weer richting Oirschot gegaan. In de auto hebben we
nog volop nagepraat
hoe goed werk Bono verricht; maar vooral ook dat hij zo'n mooi
leven heeft in Bunde.
Max, Marij,
Bono, jullie doen goed werk; we waren blij dat we dit met
eigen ogen
hebben kunnen zien; ga zo door; we hebben veel respect voor
jullie.
Hartelijk
dank voor jullie hartelijk welkom en de pruimenvlaai!
We hopen elkaar weer snel te ontmoeten! |
|
11 november
2007
Met Bono gaat het nog steeds prima! Hij is en blijft een
heel geduldige en gevoelige hond.
Hij zal nooit en te nimmer aandringen om aandacht te
krijgen.
Wel loopt hij dan eens extra langs, elke dag weer, tot dat
hij een aai krijgt van desbetreffende.
Toevallig hebben wij ons fototoestel uitgeleend. Als het
terug is , maken we weer fotoos van hem. Die sturen wij dan
weer op!
Er is één
jongeman, Tom, van 1 meter 95, daar kan Bono het prima mee
vinden.
Dat is ook de enigste waarbij hij wel eens op de kamer komt
en waar we hem met een gerust hart laten.
De atractie voor Tom is als hij een "kus" van Bono
krijgt. Tom bukt zich dan naar Bono toe, of gaat zelfs bij
Bono op de knieën zitten om vervolgens een dikke lik op
zijn wang te krijgen.
Een vrouw van 52 heeft als "dagelijkse", ze is er
niet altijd, taak om Bono, als wij koffie drinken, een
koekje te geven.
Zelfs daar dringt hij niet bij aan en neemt heel voorzichtig
het koekje uit haar hand. Super dus!
|
Januari
2009
Weer een paar verhaaltjes over Bono.
De
hondenclub had een keer een wandeling uitgezet. Daar
hebben wij meteen een groepsactiviteit van gemaakt en
met de bewoners meegegaan.
Al lopende bleek die wandeling alleen zeker twee keer zo
lang te zijn als men had gedacht.
Om de mensen af te leiden gaven we hun Bono aan de lijn
in hun handen.
Hij paste zich helemaal aan aan hun tempo en bleef bijna
beter dicht bij hun aan de voet, dan bij mij!
Tijdens die wandeling kwamen we een modderig stuk tegen.
Eva, een bewoonster van 1.48 groot maar wel stevig, had
Bono vast en reageerde wat bang op de modder.
Op dat moment ging Bono voor haar lopen en leidde haar
er doorheen!
Bono
fungeert bijna als "keurmeester" van mogelijke nieuwe
bewoners.
Er gaan er weer twee komen die alle twee echt hartelijk
begroet werden door hem de allereerste keer dat zij
binnen kwamen.
Een van de nieuwe bewoners woont nu al drie weken hier,
een jonge, autistische vrouw van 29.
Dagelijks ligt zij een aantal keren heel voorzichtig op
Bono, de wamte, de hartslag, en vindt het heerlijk als
Bono haar een dikke lik geeft over
haar gezicht. De andere nieuwe bewoner herkent hij ook
meteen als Bono hem weer ziet en begroet hem blij.
Hij heeft
trouwens door zijn geduldige en rustige aard een andere
bewoner van zijn angst voor honden afgeholpen.
Die angst was zo sterk dat hij vroeger niet bij een
vriend op visite ging omdat daar een hond rond liep!
Nu krijgt Bono elke dag een knuffel en een aai en soms
een koekje van hem. Bono neemt het dan voorzichtig uit
zijn handen.
Kortom heeft
Bono zijn waarde voor ons Thomashuis al meer dan eens
bewezen!
Hartelijke
groeten uit Bunde,
16 september 2010
weer een update van de prachtige Bono!
Nog een verhaaltje voor op de site
n.a.v. een vakantie die we hebben gehad met de bewoners.
|
 |
Tijdens een vakantie met de bewoners en Bono in
Waalre, het Woldersven, kwam op een avond een
mevrouw liedjes zingen en gitaar spelen.
Één van de bewoners ging een geïmproviseerd lied
zingen over Bono.
Hij raakte bijna in trance.
Delen van de tekst: Oh Bono, wat ben je lief, ik hou
van je en nog meer.
Het was alsof Bono voelde dat het over hem ging.
Tijdens het lied ging hij aan de voeten van de
bewoner liggen! |
 |
Bono je bent
een toppertje!!
|
